Data: 2021-09-01 | Autor: Redakcja Jelito w Ogniu

Infekcja Clostridioides difficile

Infekcja Clostridioides difficile

Clostridioides difficile (dawniej Clostridium difficile) to beztlenowa, Gram-dodatnia bakteria wytwarzająca przetrwalniki, obecna powszechnie w środowisku oraz w organizmach zwierząt i ludzi. W sprzyjających warunkach wywołuje zapalenie jelita grubego.

Zakażenie C. difficile (C. difficile infection, w skrócie CDI) objawia się biegunką o różnym nasileniu. Jedną z cięższych manifestacji tej infekcji jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit (RZJ).

Objawy infekcji Clostridioides difficile

Objawy zakażenia C. difficile to:
  • biegunka - o różnym nasileniu, od nielicznych luźnych stolców do 30 wodnistych wypróżnień na dobę, zazwyczaj bez domieszki krwi
  • kurczowy ból brzucha w dolnych kwadrantach
  • wzdęcie
  • gorączka
  • odwodnienie i wstrząs - w cięższych przypadkach

Przyczyny infekcji Clostridioides difficile

Przyczyną zapalenia jelit o etiologii C. difficile są toksyny A i B wytwarzane przez te beztlenowe bakterie, nadmiernie rozmnażające się w jelicie w wyniku stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego.

Powikłania infekcji Clostridioides difficile

Możliwe powikłania zakażenia C. difficile to:
  • piorunujące zapalenie jelita grubego
  • ostre rozdęcie okrężnicy (megacolon toxicum)
  • przedziurawienie okrężnicy i zapalenie otrzewnej
  • wstrząs
  • niedrożność porażenna
  • obrzęki wynikające z hipoalbuminemii spowodowanej jelitową ucieczką białka
Tematy: mikrobiota
Wiedza
CZY WIESZ, ŻE...

Przeszczep fekalny był stosowany już ponad 3000 lat temu w Indiach, a w IV wieku w Chinach u chorych z problemami jelitowymi. 

Od roku 1958 stosowany jest w zachodniej medycynie w formie przeszczepu mikrobioty (FMT) po odfiltrowaniu resztek pożywienia, przynosząc bardzo pozytywne rezultaty. Oprócz zastosowania w walce z Clostridium difficile sprawdza się w indukcji remisji zapalnych chorób jelit, ale również w leczeniu np. depresji czy stwardnienia rozsianego

Biorąc pod uwagę tę właściwość można uznać FMT za najstarszy lek na NZJ, który jednak wciąż nie przestaje zaskakiwać swoją wszechstronnością.